| تبليغات | X |
|
|
|||||
|
|||||
|
هيچکس ويرانيم را حس نکرد . وسعت تنهاييم را حس نکرد . در ميان خنده هاي تلخ من گريه هاي پنهانيم را حس نکرد . در هجوم لحظه هاي بي کسي درد بي کس ماندنم را حس نکرد. آن که آغاز من بود لحظه پايانيم را حس نکرد.
نوشته شده توسط پریا یه دریا......... در سه شنبه 1 مرداد1387 ساعت 12:38 بعد از ظهر | لینک ثابت |
|
درباره وبلاگ
نمیدانم کدامین سخن من تو راآزرد و قلبت را شکست ؟
نمیدانم کدامین کارمن تورارنجاند،نمیدانم کجای کارمن اشتباه بود... نمیدانم درطی مدت دوستیمان چه خطایی ازمن سرزدکه تواینگونه بامن رفتارکردی....... نمیدانم چه کسی توانست جای مرادرقلب کوچکت بگیرد،نمیدانم چرابامن چنین کردی؟ حتی نمیدانم پیش چه کسی شکایت کنم ودردودلم را برایش بازگوکنم...... فهرست اصلی
پیوندها
پیوندهای روزانه
امکانات
|
||||
|
کلیه ی حقوق
این وبلاگ توسط |
|||||
|
|
|||||
|
|||||
|
نوشته های پیشین
|
درباره وبلاگ
نمیدانم کدامین سخن من تو راآزرد و قلبت را شکست ؟
نمیدانم کدامین کارمن تورارنجاند،نمیدانم کجای کارمن اشتباه بود... نمیدانم درطی مدت دوستیمان چه خطایی ازمن سرزدکه تواینگونه بامن رفتارکردی....... نمیدانم چه کسی توانست جای مرادرقلب کوچکت بگیرد،نمیدانم چرابامن چنین کردی؟ حتی نمیدانم پیش چه کسی شکایت کنم ودردودلم را برایش بازگوکنم...... فهرست اصلی
امکانات
|
||||
|
کلیه ی حقوق
این وبلاگ توسط |
|||||
